هنر الفبا

جبران

7hezrtu — Sun, 15 Nov 2009 16:50:18 GMT

میگن وقتی روز حساب و کتاب میرسه ، گناه های کسی رو به خاطر کارهای خوبش نمی بخشند ، بلکه به اندازه ی گناهاش مجازات می کند و به خاطر کارهای خوبش بهش بهشت و حوری و پری و.... میدن !

داشتم پیش خودم فکر میکردم ای کاش توی این دنیا هم اینجوری بود ، یعنی هست ، ولی مردم نمی تونن درکش کنند .

خیلیا فکر می کنند کارهای خوبشون ، سرپوشی میشه برای کارای اشتباه و بدی که انجام دادن ! در حالی که واقعیت چیز دیگه ایه ، واقعیت اینه که به خاطر کارهای بد مجازات هست و بابت کارای خوب هم پاداش. پر واضحه که سر انجام همچین دیدگاهی هم توقع بیش از اندازه و مشکلات عاطفی و به هم خوردن روابط دوستانه ست

شاید این تیپ از مردم از قبول کردن و روبرو شدن با کارای بد و اشتباهشون می ترسن ، برای همین هم این دیدگاه رو ساختن و باهاش زندگی میکنند

حالا سوال اساسی اینجاست که مناسب ترین شیوه ی برخورد با این آدما چیه ؟

من دیوانه

7hezrtu — Sun, 20 Sep 2009 18:55:18 GMT

روز عید است و من امروز در آن تدبیرم

که دهم حاصل سی روزه و ساغر گیرم

پی نوشت : یک ماه ، اماره ی نفس اماره بودن ، به همگی مبارک !

بازم ابو سعید !

7hezrtu — Fri, 17 Jul 2009 10:54:18 GMT

روزی خبر رسید که ابو سعید ابو الخیر می خواهد در مسجد بصره سخنرانی کند . تا هنگام ظهر مسجد کاملا پر شد ، طوری که بسیاری مجبور شدند بایستند .ابو سعید وارد شد تا به بالای منبر برود ، در همین هنگام مردی نیز خواست تا به مسجد وارد شود ولی در مسجد جایی نبود ، به همین سبب فریاد زد : خداي رحمت كند هركس را كه يك قدم از جاي خود جلوتر بيايد !

شیخ این سخن را شنید و به منبر نرفت و گفت : انچه من می خواستم پس از ساعتها موعظه در این منبر بگویم ، این مرد در یک جمله خلاصه کرد !

پی نوشت : لازمه ی یک قدم حرکت به جلو ، اگاهی از جایگاه کنونی خود است

کمال خجندی

7hezrtu — Tue, 30 Jun 2009 08:58:18 GMT

چشم اگر این است و ابرو این و ناز و غمزه این

الوداع ای عقل و ایمان ، الفراق ای کفر و دین

کمال الدین مسعود خجندی ، قرن هشتم

مولانا

7hezrtu — Tue, 16 Jun 2009 22:48:18 GMT

خنک ان قمار بازی که بباخت هر چه بودش .................... بنماند هیچش ، الا ، هوس قمار دیگر

شور به سبک مولانا

7hezrtu — Thu, 23 Apr 2009 19:51:18 GMT

من غلام قمرم غير قمر هيچ نگو

پيش من جز سخن شهد شكر هيچ نگو

سخن رنج مگو جز سخن گنج مگو

ور از اين بي خبري رنج ببر هيچ مگو

دوش ديوانه شدم عشق مرا ديد و بگفت

آمدم نعره مزن جامه مدر هيچ مگو

گفتم اي عشق من از چيز دگر ميترسم گفت آن چيز دگر نيست دگر هيچ مگو

من به گوش تو سخنهاي نهان خواهم گفت

سر بجنبان كه بلي جز كه به سر هيچ مگو

قمري جان صفتي در ره دل پيدا شد

در ره دل چه لطيف است سفرهيچ مگو

گفتم اين روي فرشته ست عجب يا بشرراست

گفت اين غير فرشته است و بشر هيچ مگو

گفتم اين چيست بگو زيرو زبر خواهم شد

گفت ميباش چنين زير و زبر هيچ مگو

اي نشسته تو درين خانه پر نقش و خيال

خيز از اين خانه برو رخت ببر هيچ مگو

عاشق یا مالک ؟

7hezrtu — Mon, 06 Apr 2009 23:07:18 GMT

چرا عشق و تصاحب معشوق همزمان میاد سراغ من ؟

من عاشقم یا مالک ؟

او معشوقه یا مملوک؟

چرا باید مال خودم باشه ؟

مگه اونم مثل من یک انسان ازاد نیست ؟

چرا می خوام تصاحبش کنم ؟

چرا فرق عشق و ملک رو به من یاد ندادند ؟

چرا من عوض نشم ؟

religon of contrasts

7hezrtu — Tue, 24 Mar 2009 08:11:18 GMT

تصوف چیست ؟

ابو سعید ابوالخیر گفت :تصوف دو چیز است ، یکسان زیستن و یکسو نگریستن.

و گفت این تصوف عزتیست در دل ، و توانگریست در درویشی ، و خداوندیست در بندگی ، سیری است در گرسنگی ، و پوشدگی است در برهنگی ،و ازادیست در بندگی ،و زندگانی است در مرگ ، و شیرینی است در تلخی.

و در میان مشایخ این طایفه ، اصلی بزرگ است که این طایفه همه یکی باشند و یکی همه-میان جمله صوفیان عالم هیچ مضادت و مباینت و خود دوی در نباشد.چون از راه معنی در نگری ،چون همه یکی اند ، همه دستها یکی بود و همه ی نظرها یکی بود.

به نقل از اسرار التوحید فی مقامات شیخ ابی سعید با تلخیص

عمر خیام

7hezrtu — Mon, 23 Mar 2009 11:11:18 GMT

جامی ست که عقل ، افرین می زندش ........................ صد بوسه ز مهر ، بر جبین می زندش

این کوزه گر دهر چنین جام لطیف .................... می سازد و باز ، بر زمین می زندش

سرزنش

7hezrtu — Wed, 18 Mar 2009 21:19:18 GMT

مدتی قبل،یک روز علی، سر کلاس ریاضی ، در حالی که خیلی از بچه ها داشتند از سرما می لرزیدند ، بلند شد و پنجره رو باز کرد ! من یهو کنترل خودمو از دست دادم و سرش داد زدم : احمق ! نمی فهمی هوا سرده ؟ نمی بینی بچه ها دارند از سرما می لرزند ؟؟

علی ناراحت شد ، تا اخر زنگ دمق بود . راستشو بخواید منم ناراحت شدم ، اخه با علی رفاقت ۶ -۷ ساله داشتم.زنگ تفریح رفتم ازش معذرت خواستم و از دلش دراوردم

خیلی با خودم کلنجار رفتم که اخه چرا اینجوری شد ؟؟ چرا نتونستم جلوی خودمو بگیرم ؟؟ چرا بی اختیار اون رفتار بد ازم سر زد ؟؟

یه گذری به گذشته زدم ، یادم اومد اون زمانی که کوچولو موچولو بودم خیلی روم حساب می کردن ! فکر می کردن بازم یه نابغه ی دیگه اومده توی خانواده ! برای همینم هر وقت کار احمقانه ای انجام می دادم یا حرف احمقانه ای می زدم ، سرزنشم می کردن ! یعنی دقیقن همون کاری رو که من با علی کردم رو اونا با من در زمان کودکی ام انجام می دادن !

چند وقتی روی اطرافیانم (خانواده ، دوست ، اشنا . .....) زوم کردم ، فهمیدم اونا هم چیزهایی رو مورد سرزنش قرار میدن که در کودکی در اون مورد مورد سرزنش قرار گرفته اند

دارم تلاش خودمو می کنم که این رفتار بدمو اصلاح کنم ، ولی همیشه میگم ای کاش در کودکی،واقعیت رو می دیدن و منو به عنوان یک انسان معمولی در نظر می گرفتن نه یک امام نابغه ی معصوم .

در پناه ایزد باشید !!!!!!!!!!!!!!........