ابو سعید ابوالخیر گفت :تصوف دو چیز است ، یکسان زیستن و یکسو نگریستن.

و گفت این تصوف عزتیست در دل ، و توانگریست در درویشی ، و خداوندیست در بندگی ، سیری است در گرسنگی ، و پوشدگی است در برهنگی ،و ازادیست در بندگی ،و زندگانی است در مرگ ، و شیرینی است در تلخی.

و در میان مشایخ این طایفه ، اصلی بزرگ است که این طایفه همه یکی باشند و یکی همه-میان جمله صوفیان عالم هیچ مضادت و مباینت و خود دوی در نباشد.چون از راه معنی در نگری ،چون همه یکی اند ، همه دستها یکی بود و همه ی نظرها یکی بود.

به نقل از اسرار التوحید فی مقامات شیخ ابی سعید با تلخیص