به نام او
به نام خداوند جان افرین
حکیم سخن در زبان افرین
خداوند بخشنده ی دستگیر
کریم خطا بخش پوزش پذیر
خداوند کیهان و گردان سپهر
فروزنده ی ماه و ناهید و مهر
منت خدای را عز و جل که طاعتش موجب قربتست و به شکر اندرش مزید نعمت.
هر نفسی که فرو می رود ممد حیاتست و چون بر می اید مفرح ذات. پس در هر نفس دو نعمت موجودست و بر هر نعمت شکری واجب.
2
نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم فروردین 1387ساعت 20:37 توسط علیرضا
