هنر الفبا

من؟

بلند میشم که برم یکم بدوم.صبح زود چقدر این تهران قشنگه.یواش یواش ماشین ها میان بیرون.همه در گیرن ، همه دارن میرن سر کار،و من در این فکرم که ایا هیچ کدومشون مثل من هستند؟تا حالا عاشق شدن؟؟یعنی اون اقایی که هنوز بند کفششو نبسته ،میدونه عشق یعنی چی؟؟؟تا جالا درد عشق رو چشیده؟؟میرم توی ناکسی میشینم ،راننده از اقای احمدی نژاد و سیاست های درست و غلطش میگه و اصلا حواسش نیست که 2 بار نزدیک بود عابرین پیاده رو زیر بگیره که از شانس خوبش این اتفاق نیوفتاده و به جای اینکه خدا رو شکر کنه دو تا فحش ابدار، بار هییت دولت می کنه.از تاکسی پیاده میشم و میپرم توی یه اتوبوس. اقایی از برنج کیلویی 3000تومان شکایت داره در حالی که متوجه نیست همون موقع یکی داره کیفشو می زنه.هیچ وقت بهش یاد ندادند که ((شکر نعمت نعمت افزون کند ، کفر نعمت از کفت بیرون کند)).همه یه جورن ، همه ی عشقها مثل همدیگس.و در این میون یه پسر بچه ی 17 ساله هست که هر روز داره یه ایده ی جدید میده ، یک قدم به هدف نهایی نزدیک میشه.همیشه حرف از امید و ایده ی نو میزنه .مگر نه اینکه صادق بن جعفر گفت :((هر کس که دو روز از عمرش مثل یکدیگر باشد همانا ضرر کرده است))؟؟.پس کو؟کجاست؟ما هر چه دیدیم روزمرگی و عادت است.همه دچار روزمرگی اند بدون اینکه بفهمن حتی عبادت را هم تبدیل به عادت کرده اند .نمیدونم شاید دارم اشتباه می کنم ،شاید باید مثل این مردم از همه چی شکایت کنم بدون اینکه بفهمم زندگی چقدر زیباست.بدون تفکر همه چیز بپذیرم بدون اینکه دلیلش را بجویم.

قطره اکشکی ارام راهش را روی جاده ی صورتم پیدا میکند ؛بر میخیزم و تفالی به حافظ می زنم ،
می اید:

ای دل غم دیده حالت به شود ، دل بد مکن
وین سر شوریده باز اید به سامان ، غم مخور

و قطره اشک می افتد.

در پناه ایزد باشید!!!!!!!!.......

2 نوشته شده در یکشنبه پانزدهم اردیبهشت 1387ساعت 23:53 توسط علیرضا |

مستزادی از ((ملک الشعرای بهار))

این دود سیه فام که از بام وطن خواست
                                                                 از ماست که بر ماست

وین شعله ی سوزان که بر امد ز چپ و راست
                                                                 از ماست که بر ماست

جان گر به لب ما رسد از غیر ننالیم
                                                                 با کس نسگالیم

از خویش بنالیم که جان سخن اینجاست
                                                                 از ماست که بر ماست

ما کهنه چناریم که از باد ننالیم
                                                                بر خاک ببالیم

لیکن چه کنیم اتش ما در شکم ماست
                                                                 از ماست که بر ماست

اسلام گر امروز چنین زار و ضعیف است
                                                                 زین قوم شریف است

نه جرم ز عیسی ، نه تعدی ز کلیساست
                                                                 از ماست که بر ماست

گوییم که بیدار شدیم ، این چه خیالیست؟؟
                                                                 بیداری ما چیست ؟؟؟؟

بیداری طفلیست که محتاج به لالاست
                                                               از ماست که بر ماست

تمام ابیات این شعر رو دوست دارم ولی قتی به دو بیت اخر می رسه می خوام خودمو مثل یک توپ شیطونک به در و دیوار بکوبم!!!

نکته ی قابل توجه دیگری که شایان ذکر می باشد اینست که این شعر 90 سال پیش سروده شده ولی با این حال در ابیات 7 و 8 به این نکته اشاره می کند که اسلام در ان روزگار هم مورد خمله قرار می گرفته ولی انروزها توسط مسیحیان وامروز توسط دیگران.
پذیرای هر گونه برداشت از ابیت بالا هستم(چه پر رو!)

در پناه ایزد باشید!!!!!!!!!!..........

2 نوشته شده در جمعه ششم اردیبهشت 1387ساعت 20:46 توسط علیرضا |

احکام چت در اسلام(فقط برای خنده)

اگر مردي و زني به قصد چت خصوصي وارد مسنجر شوند ، واجب است كه قبل از شروع چت ، صيغهء

حلاليت مجازي بين آن دو جاري شود . اين صيغه به صورت لوگو در دسترس همه افراد قرار مي گيرد تا با

كليك به روي آن به صورت خودكار جاري گردد . كليك كردن هر دو نفر مستحب است

بديهي ايست كه اين صيغه ، تنها تا باز بودن پنجرهء چت اعتبار دارد و با بسته شدن پنجره ، چه سهون و چه

عمدن ، صيغه خود به خود فسخ مي گردد. اين نوع صيغه فقط مختص زنان بيوه مي باشد

زنان بيوه مجاز به باز كردن همزمان دو پنجرهء چت يا بيشتر از آن نيستند

دختران و زنان متاهل فقط مي توانند از صيغهء مجازي محرميت استفاده كنند و حق استفاده از صيغهء

مجازي حلاليت را ندارند ( چت در حد سلام و احوالپرسي و با درصد اروتيك كمتر

صيغهء مجازي محرميت ، همچون صيغهء مجازي حلاليت ، به صورت لوگو در محل مناسب قرار خواهد

گرفت . تمام احكام جاري شدن و فسخ اين دو نوع صيغه يكسان مي باشد

مردان متاهل حق باز كردن بيش از چهار و مردان مجرد پنج پنجرهء توامان چت را ندارند . فرستادن هر

نوع ايكون بعد از جاري شدن صيغه حلال مي باشد . چنانچه ايكوني قبل از جاري شدن صيغه ارسال گردد ،

اين ايكون حرام زاده بوده و احكام ايكون هاي حرمزاده در مورد آن مصداق دارد

اگر به هر علت غير ارادي ، مثل وقوع زلزله ، تسك كردن ناگهاني سيستم ، قطع شدن كانكشن يكي از دو

طرف و قس الي الهذا ، ايكوني قبل از جاري شدن صيغه ارسال گردد ، احكام ايكون هاي حرامزادهء مشبهه

بر آن صادق است

بستن پنجرهء چت به اختيار مردان مي باشد . چنانچه زني قبل از مرد اقدام به بستن آن بكند ، واجب است تا 4

روز عدهء پنچرهء بسته شده را به جا بياورد . قبل از پايان عده ، حق چت با هيچ ذكور ديگري را ندارد

چنانچه زن متاهلي با يا بدون جاري شدن صيغهء مجازي حلاليت اقدام به چت با مردي بكند ، اين چت به

منزلهء زناي محصنهء مجازي بوده و حد سنگسار مجازي بر او لازم مي گردد

اگر مردي اقدام به چت با زني متاهل بنمايد ، با علم به متاهل بودن زن ، حتي در صورت جاري شدن

صيغهءمجازي حلاليت حد تعزيري شلاق اينترنتي بر او لازم مي گردد

زنان و مردان مشمول صيغهء مجازي حلاليت ، در صورت چت كردن بدون جاري نمودن صيغه ، در بار اول و دوم و سوم به حد تعزيري شلاق اينترني محكوم شده و در صورت تكرار در بار چهارم مصداق مفسد ( ه ) في النت بوده و اجراي حكم اعدام اينترنتي بر آنان لازم است

2 نوشته شده در جمعه ششم اردیبهشت 1387ساعت 7:57 توسط علیرضا |

برداشتی از یک بیت

الا يا ايها الساقي ادر كاساً و ناولها
                                         كه عشق آسان نمود اول ولي افتاد مشكل‏ها

به بوي نافه‏اي كآخر صبا زان طره بگشايد
                                      ز تاب‏جعد مشكينش چه خون افتاد در دل‏ها

مرا در منزل‏جانان چه امن عيش چون هر دم
                                          جرس فرياد مي‏دارد كه بربنديد محمل‏ها

به مي سجاده رنگين كن گرت پير مغان گويد
                                            كه سالك بي‏خبر نبود ز راه و رسم منزل‏ها

شب تاريك و بيم موج و گردابي چنين هايل
                                                  كجا دانند حال ما سبكباران ساحل‏ها

همه كارم ز خودكامي به بد نامي كشيد آخر
                                        نهان‏ كي ماند آن رازي كز او سازند محفل‏ها

حضوري گر همي‏خواهي از او غايب مشو حافظ
                                             متي ما تلق من تهوي دع الدنيا و اهملها

معنی معمولی بیت اول به فارسی می شه :

ای ساقی جام و کاسه ی من را پر از شراب کن زیرا که از فشار عشق به تنگ امده ام

و اما برداشت من از این بیت :

نمی دونم تا حالا میخانه دیدید یا نه؟ در میخانه کسانی که طالب شراب هستند گرداگرد یکدیگر می نشینند ، ساقی از یک نفر شروع می کنه و یکی جامها و ظروف افراد را پر می کند و در این مدت کسانی که در ابتدای شراب را سر کشیده اند در خماری به سر می برند.به نظر من حافظ در این بیت پیشنهاد می کنه که برای اینکه در زندگی به مرحله ی خماری نرسیم خودمون رو به یک ساقی سریع السیر وصل کنیم که نذاره خمار بشیم.
اما در مورد ((مشکلها)) حافظ می گه غر غر نکن !! بشین و با یه راه حل منطقی مشکلتو حل کن و در واقع قبول مشکل کن.!!!!

در پناه ایزد باشید!!!!!!!!.....

پی نوشت : پذیرای هر گونه برداشت از این بیت و ابیات دیگر این غزل هستم (چه پر رو!!)

2 نوشته شده در یکشنبه یکم اردیبهشت 1387ساعت 22:1 توسط علیرضا |

business articles