میگن وقتی روز حساب و کتاب میرسه ، گناه های کسی رو به خاطر کارهای خوبش نمی بخشند ، بلکه به اندازه ی گناهاش مجازات می کند و به خاطر کارهای خوبش بهش بهشت و حوری و پری و.... میدن !

داشتم پیش خودم فکر میکردم ای کاش توی این دنیا هم اینجوری بود ، یعنی هست ، ولی مردم نمی تونن درکش کنند .

خیلیا فکر می کنند کارهای خوبشون ، سرپوشی میشه برای کارای اشتباه و بدی که انجام دادن ! در حالی که واقعیت چیز دیگه ایه ، واقعیت اینه که  به خاطر کارهای بد مجازات هست و بابت کارای خوب هم پاداش. پر واضحه که سر انجام همچین دیدگاهی هم توقع بیش از اندازه و مشکلات عاطفی و به هم خوردن روابط دوستانه ست

شاید این تیپ از مردم از قبول کردن و روبرو شدن با کارای بد و اشتباهشون می ترسن ، برای همین هم این دیدگاه رو ساختن و باهاش زندگی میکنند

حالا سوال اساسی اینجاست که مناسب ترین شیوه ی برخورد با این آدما چیه ؟

روز عید است و من امروز در آن تدبیرم

که دهم حاصل سی روزه و ساغر گیرم

پی نوشت : یک ماه ، اماره ی نفس اماره بودن ، به همگی مبارک !

شیخ این سخن را شنید و به منبر نرفت و گفت : انچه من می خواستم پس از ساعتها موعظه در این منبر بگویم ، این مرد در یک جمله خلاصه کرد !

پی نوشت : لازمه ی یک قدم حرکت به جلو ، اگاهی از جایگاه کنونی خود است

چشم اگر این است و ابرو این و ناز و غمزه این

الوداع ای عقل و ایمان ، الفراق ای کفر و دین

کمال الدین مسعود خجندی ، قرن هشتم

خنک ان قمار بازی که بباخت هر چه بودش .................... بنماند هیچش ، الا ، هوس قمار دیگر

پيش من جز سخن شهد شكر هيچ نگو

سخن رنج مگو جز سخن گنج مگو

ور از اين بي خبري رنج ببر هيچ مگو

دوش ديوانه شدم عشق مرا ديد و بگفت

آمدم نعره مزن جامه مدر هيچ مگو

گفتم اي عشق من از چيز دگر ميترسم گفت آن چيز دگر نيست دگر هيچ مگو

من به گوش تو سخنهاي نهان خواهم گفت

سر بجنبان كه بلي جز كه به سر هيچ مگو

قمري جان صفتي در ره دل پيدا شد

در ره دل چه لطيف است سفرهيچ مگو

گفتم اين روي فرشته ست عجب يا بشرراست

گفتم اين چيست بگو زيرو زبر خواهم شد

گفت ميباش چنين زير و زبر هيچ مگو

اي نشسته تو درين خانه پر نقش و خيال

خيز از اين خانه برو رخت ببر هيچ مگو